KAPITALIZACJA RENTY Z OC SPRAWCY
Co oznacza kapitalizacja renty?
Kapitalizacja renty stanowi zamianę przyznanej na podstawie art. 444§2 k.c. i art. 446 §2 k.c. renty na jednorazowe odszkodowanie.
Jest to uprawnienie przysługujące osobie poszkodowanej.
Podstawę prawną kapitalizacji ranty stanowi treść art. 447 k.c. gdzie czytamy „ Z ważnych powodów sąd może na żądanie poszkodowanego przyznać mu zamiast renty lub jej części odszkodowanie jednorazowe. Dotyczy to w szczególności wypadku, gdy poszkodowany stał się inwalidą, a przyznanie jednorazowego odszkodowania ułatwi mu wykonywanie nowego zawodu."
Przy określaniu wymiaru takiego jednorazowego odszkodowania należy brać pod uwagę wysokość renty jaką otrzymywałby poszkodowany w sytuacji kiedy nie skorzystałby z instytucji kapitalizacji renty.
Zamiana renty na jednorazowe odszkodowanie może być dokonana w formie ugody( zgodna wola dwóch stron)albo przez sąd przy braku zgodnej woli stron.
W każdej z powyższych form kapitalizacja świadczenia rentowego zależy od :
- istnienia ważnych powodów ( dlatego istotne jest opisanie dlaczego chcemy zamienić świadczenie rentowe na jednorazowe odszkodowanie)
- kryterium oceny istnienia ważnych powodów może stanowić wyłącznie interes uprawnionego do renty.
W szczególności może to mieć miejsce w dwóch grupach wypadków:
po pierwsze - gdy ze względu na ustalone szczególne okoliczności przyznanie jednorazowego odszkodowania zapewni poszkodowanemu zaspokojenie wszystkich potrzeb - zarówno bieżących, jak i przyszłych - dla których zaspokojenia przeznaczona była renta, a równocześnie z punktu widzenia szeroko pojętego interesu poszkodowanego będzie dlań korzystniejsze od renty (np. jeśli przez zapłatę jednorazowego odszkodowania umożliwi się poszkodowanemu uzyskanie zdolności zarobkowej w nowym zawodzie dostosowanym do stanu jego inwalidztwa, co z każdego punktu widzenia będzie dla niego korzystniejsze,
po wtóre - jeśli ustalone okoliczności dają podstawę do wniosku, że przyszłe raty renty nie mogą być egzekwowane, a zatem prawo nie zostanie w ogóle zrealizowane (np. wyjazd dłużnika na stałe za granicę bez pozostawienia majątku w kraju).
Tak skład 7 sędziów SN w uchwale z 3 października 1966 r., III CZP 17/66, LexPolonica nr 298991 (OSNCP 1968, nr 1, poz. 1).
